Category

rouwverwerking

Ik haat december. Weet je wel wat voor K-maand dit is?

Ze doet zo haar best. Voor haar ouders, haar kinderen, haar werkgever en haar zus die niet voor zichzelf kan zorgen en zo dol is op haar. Ze werkt hard om de kinderopvang te kunnen betalen, want haar ouders kunnen niet meer oppassen. Ze hebben heel veel bijgedragen hoor, vertelt ze. En ik snap best dat het ze te veel wordt. Maar het was wel handig, en goedkoop.

Lees meer

De deur op slot voor coronatest

We lopen gedrieën door de Hema. Mijn dochter, mijn moeder en ik. Nou ja lopen, mijn dochter duwt slenterend de rolstoel met daarin haar oma en ik duik in de rekken nachtkleding om het assortiment van mijn moeder aan te vullen. We zijn net naar de markt geweest, het weer is prachtig en de sfeer gemoedelijk. Mijn telefoon gaat: iemand van het huis waar mijn dementerende oudste broer woont. Hij heeft het syndroom van Down en als zijn mentor word ik het eerst gebeld als er iets is. Ik merk dat ik altijd een beetje paniekerig reageer als ze bellen. Er zal toch niets aan de hand zijn…

Lees meer

Vandaag is het zeven jaar geleden dat jij overleed

Ze heeft net gesport en zit in haar strakke legging en top nog na te hijgen van het fietsen. Ze oogt opgewekt en blij en dat is ze ook, zegt ze. Ik ben zo blij en dankbaar voor wat ik allemaal heb. Maar ik had het mijn zus ook zo gegund. Nu ik bijna vijftig ben, ben ik zo met haar bezig. Zij is maar vijftig geworden. En dat raakt me nu nog meer dan anders. Ik mis haar en ik had het haar en haar gezin zo gegund om veel langer samen te zijn.

Lees meer

Ik moet afscheid nemen van mijn ouders, maar ook van mijn kindertijd

Tegenover me zit een mooie, ingetogen vrouw, pratend met zachte stem in weloverwogen woorden. Haar vader is overleden, maar dat is niet de reden waarom ze komt. ‘Tuurlijk weet ik dat mijn kindertijd ver achter me ligt. En dat ik geen last meer hoef te hebben van mijn dominante vader en mijn afwezige moeder. Maar toch kom er ik elke keer weer op terug, merk ik dat ik er wel last van heb en dat ik in alles zo reageer als mijn ouders dat gewenst zouden hebben.’

Lees meer

Huilend zit ze met het rieten mandje op schoot

Het is een prachtig kindje. Haar moeder laat de foto’s zien van het doodgeboren meisje. Haar derde kind. Ze zou nu acht zijn geweest. ‘We hebben een paar hele mooie dagen gehad met haar. Mijn zoon en dochter gingen er heel natuurlijk mee om toen ze bij ons in de kamer in haar witte rieten mandje lag. Ze waren heel verdrietig, want er zou een nieuw kindje komen en dat gebeurde ook, maar ze bleef maar heel kort. Ze snapten heel goed dat het heel erg was wat er was gebeurd, maar het zijn kinderen hè. Ze vonden al die aandacht en al dat bezoek ook heerlijk, wat ik heel goed snap.

Lees meer

Ik wil eindelijk mijn moeder wel weer eens terug

Mager en bleekjes zit ze tegenover me. Terwijl ze net een paar weken Portugal achter de rug heeft, ziet ze eruit alsof ze herstellende is van een heftige griep. ‘Ik heb alleen maar gebeld met mijn moeder, mijn zussen en de wijkzorg van mijn moeder. Wat een ellende, ik heb nauwelijks zon gezien’, verzucht ze. ‘Mijn man en kinderen hebben vakantie gehad, maar ik kwam gestrester thuis dan dat ik heen ging.’

Lees meer

Een laatste cadeau

Eigenlijk kan ik het gewone leven niet zo goed aan. De gewone dagelijkse dingen vergeet ik. Ik ga soms zo op in mijn kunst dat ik vergeet te eten, of erger, vergeet voor de kinderen te zorgen. Daarom waren we zo’n goed team. Die dagelijkse sores waren voor hem en ik mocht me richten op mijn dans. Op mijn optredens en repetities.

Lees meer

Ze is flink en dat wil ze weten ook

Ze heeft alles goed voor elkaar en haar zaakjes op orde. Haar beide kinderen wonen in de buurt en haar buren kijken naar haar om. Ze heeft vriendinnen zat, zit op allerlei clubjes en doet veel. Naar musea, de schouwburg, golfen en op pad met een vriendin die ook weduwe is geworden op haar leeftijd, net zeventig. Ze is flink en dat wil ze weten ook.

Lees meer

Jij moet eens leren je vrouw te respecteren

Zijn vader en moeder zijn jong gestorven en om hem heen krijgt de een na de ander kanker en overlijdt. Zijn zus Ginie, zijn broer Ep, zijn zwager Jan en nu is ook nog zijn jongste zusje, die hem het meest na aan hart ligt, ziek geworden.Somber telt hij iedereen bij elkaar op. En het belangrijkste heeft hij nog niet eens verteld: zijn vrouw is aan borstkanker overleden.

Lees meer

Trots loopt de frèle vrouw voor de stoet uit

Ze laat me de foto’s zien. In een donkergroene achtergrond van bladeren van oude bomen loopt een frèle vrouw trots voor de stoet uit. Een witte wollen jas, het haar opgestoken, het hoofd hoog. Kwetsbaar en krachtig. Daarachter de dragers met de kist en dan een lange stoet mensen. Heel veel mensen.

Lees meer