All Posts By

Marijke

Mijn lieve oudste broer is dood

Heerlijk dat regelen. We doen het samen, mijn broers en ik en dat geeft me een fijn gevoel. En het houdt me weg bij waar ik niet naar toe wil. Ik bel Annerie van de uitvaartonderneming, heb overleg met mijn broers, fiets naar mijn moeder met de liturgie voor de afscheidsdienst, zing alle liedjes met haar en samen kopen we een mooie outfit voor de begrafenis. ‘Ik ga in het rood’, zegt ze beslist. ‘Dat was zijn lievelingskleur’. We vinden een mooi zacht rood colbert. En een fijne trui. Ze ziet er mooi uit.

Lees meer

Coronavaccin is de grote splijtzwam in mijn familie

Jaren geleden kwam ze al bij me. Haar zus overleed plotseling en ze vond het fijn haar verhaal te delen met een verliescoach. Nu komt ze opnieuw. Ze voelde opeens weer die behoefte om uit te pluizen wat er allemaal in haar leven gebeurt en wat dit met haar doet. Zodra ze begint te vertellen, stromen ook haar tranen. ‘Ik ben zo bang mijn familie kwijt te raken door dat stomme coronavaccin.’

Lees meer

Ik heb pijn en dat zal altijd zo blijven

“Je ziet helemaal niets aan mij. Iedereen durft zelfs te beweren dat ik er goed uitzie, maar zo voelt dat helemaal niet. Ik heb altijd pijn, ben continu moe en heb zware pijnstillers. En als ik een extra pijntje voel, ben ik geneigd direct een MRI te eisen. Want stel dat ik weer zomaar iets heb?

Lees meer

Ik ben bang voor het gezeur van mijn vrouw

Wat begon als een stralende vakantiedag, eindigde in een groot drama. Hij was eigenlijk alweer bijna vergeten dat aan het einde van de dag de huisarts zou bellen met de uitslag van het onderzoek. Hij voelde zich alweer veel beter, dus had hij zich nog maar weinig zorgen gemaakt. Zijn vrouw wel, die was er niet gerust op, maar ja, die maakte overal een drama van, glimlacht hij toegeeflijk.

Lees meer

Ik haat december. Weet je wel wat voor K-maand dit is?

Ze doet zo haar best. Voor haar ouders, haar kinderen, haar werkgever en haar zus die niet voor zichzelf kan zorgen en zo dol is op haar. Ze werkt hard om de kinderopvang te kunnen betalen, want haar ouders kunnen niet meer oppassen. Ze hebben heel veel bijgedragen hoor, vertelt ze. En ik snap best dat het ze te veel wordt. Maar het was wel handig, en goedkoop.

Lees meer

De deur op slot voor coronatest

We lopen gedrieën door de Hema. Mijn dochter, mijn moeder en ik. Nou ja lopen, mijn dochter duwt slenterend de rolstoel met daarin haar oma en ik duik in de rekken nachtkleding om het assortiment van mijn moeder aan te vullen. We zijn net naar de markt geweest, het weer is prachtig en de sfeer gemoedelijk. Mijn telefoon gaat: iemand van het huis waar mijn dementerende oudste broer woont. Hij heeft het syndroom van Down en als zijn mentor word ik het eerst gebeld als er iets is. Ik merk dat ik altijd een beetje paniekerig reageer als ze bellen. Er zal toch niets aan de hand zijn…

Lees meer

Vandaag is het zeven jaar geleden dat jij overleed

Ze heeft net gesport en zit in haar strakke legging en top nog na te hijgen van het fietsen. Ze oogt opgewekt en blij en dat is ze ook, zegt ze. Ik ben zo blij en dankbaar voor wat ik allemaal heb. Maar ik had het mijn zus ook zo gegund. Nu ik bijna vijftig ben, ben ik zo met haar bezig. Zij is maar vijftig geworden. En dat raakt me nu nog meer dan anders. Ik mis haar en ik had het haar en haar gezin zo gegund om veel langer samen te zijn.

Lees meer

Ik moet afscheid nemen van mijn ouders, maar ook van mijn kindertijd

Tegenover me zit een mooie, ingetogen vrouw, pratend met zachte stem in weloverwogen woorden. Haar vader is overleden, maar dat is niet de reden waarom ze komt. ‘Tuurlijk weet ik dat mijn kindertijd ver achter me ligt. En dat ik geen last meer hoef te hebben van mijn dominante vader en mijn afwezige moeder. Maar toch kom er ik elke keer weer op terug, merk ik dat ik er wel last van heb en dat ik in alles zo reageer als mijn ouders dat gewenst zouden hebben.’

Lees meer

Huilend zit ze met het rieten mandje op schoot

Het is een prachtig kindje. Haar moeder laat de foto’s zien van het doodgeboren meisje. Haar derde kind. Ze zou nu acht zijn geweest. ‘We hebben een paar hele mooie dagen gehad met haar. Mijn zoon en dochter gingen er heel natuurlijk mee om toen ze bij ons in de kamer in haar witte rieten mandje lag. Ze waren heel verdrietig, want er zou een nieuw kindje komen en dat gebeurde ook, maar ze bleef maar heel kort. Ze snapten heel goed dat het heel erg was wat er was gebeurd, maar het zijn kinderen hè. Ze vonden al die aandacht en al dat bezoek ook heerlijk, wat ik heel goed snap.

Lees meer